ကလေးတွေရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးမှုကို မြှင့်တင်ပေးခြင်းဆိုတာ သူတို့ရဲ့ သဘာဝအတိုင်း ကြီးထွားမှုကို နှောင့်ယှက်ခြင်း သို့မဟုတ် ပိုမြန်လာအောင် အတင်းတွန်းအားပေးခြင်း မဟုတ်ပါဘူး။ ကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ ဘက်စုံဖွံ့ဖြိုးမှု မျှတစေဖို့အတွက် သူတို့ရဲ့ အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို သေသေချာချာ သိရှိနားလည်အောင် လုပ်ဆောင်ခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ ကလေးတစ်ယောက်နှင့် တစ်ယောက်က ရုပ်ရည်သွင်ပြင်နှင့် ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးတင်မကဘဲ ဖွံ့ဖြိုးမှုနှုန်းပါ မတူကြပါဘူး။ ကလေးတွေ ဖွံ့ဖြိုးတဲ့နှုန်း မတူတာဟာ သူတို့မှာ ပြဿနာရှိနေလို့လည်း မဟုတ်ပါဘူး။ ကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတတ်မှုကို စံနှုန်းများဖြင့် တိုင်းတာသတ်မှတ်ထားပြီး ကလေးရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးမှု ပုံမှန်ရှိမရှိ သို့မဟုတ် နှောင့်နှေးမှုရှိမရှိကို ၎င်းစံနူန်းများဖြင့် တိုင်းတာဆုံးဖြတ်ကြပါတယ်။

ကလေးများကို သိရှိနားလည်ခြင်း - ကလေးမွေးဖွားလာတဲ့ နေ့ကစပြီး ကလေးထံမှပြတဲ့ အမူအရာများကို ကြည့်ကာ ဘာကိုဆိုလိုတယ်ဆိုတာကို နားလည်အောင် ကြိုးစားကြရပါတယ်။ ကလေးက ကိုယ့်ကို ကြည့်တဲ့အခါမျိုးမှာ မိဘတွေပျော်ရွှင်ကြရပါတယ်။ ကလေးတွေ စကားမပြောတတ်ခင် အချိန်မှာ သူတို့ကို ပိုပြီးသိရှိနားလည်ထားခြင်းက မိခင်ရဲ့ စိတ်ဖိစီးမှုကို လျှော့ချပေးနိုင်သလို ကလေးရဲ့ အချက်ပြမှုများကို မှားယွင်းကောက်ချက်ချခြင်း သို့မဟုတ် မှားယွင်းတုံ့ပြန်မိခြင်းမျိုးမဖြစ်အောင် တားဆီးပေးနိုင်ပါတယ်။ ကလေးက လမ်းလျှောက်တတ်၊ စကားပြောတတ်လာတဲ့ အချိန်အထိလည်း မိဘတွေအနေနှင့် လေးရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးမှုအဆင့်ဆင့်ကို ဆက်ပြီး လေ့လာနားလည်ထားသင့်ပါတယ်။ ကလေးတွေရဲ့ ဦးနှောက်ဟာ အသက် ပထမ ၃ နှစ်အတွင်းမှာ အရှိန်အဟုန်နှင့် ဖွံ့ဖြိုးတာကြောင့် မိဘများအနေဖြင့် ဤကဲ့သို့ လျင်လျင်မြန်မြန် ပြောင်းလဲမှုများအပေါ် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် အမြဲအသင့်ပြင်ထားရပါမယ်။ ကလေးရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးမှုကို မြှင့်တင်ပေးခြင်းဟာ သူတို့ရဲ့ အနာဂတ်အတွက် အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်တာကြောင့် အရေးကြီးလှပါတယ်။

ကစားခြင်း - ကစားခြင်းဟာ ဘယ်အသက်အရွယ်မှာမဆို ကလေးတွေအတွက် အရမ်းကို အရေးကြီးပါတယ်။ ကစားခြင်းဟာ ကလေးတွေရဲ့ စိတ်ခံစားမှုဆိုင်ရာ ဉာဏ်ရည် (Emotional intelligence / EQ) နှင့် အတွေးအခေါ်ဆိုင်ရာ ဉာဏ်ရည် (Intelligence quotient / IQ) တို့ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပါတယ်။ မိဘတချို့ကတော့ သူတို့ ငယ်ငယ်တုန်းက ကစားခဲ့ပြီး ပျော်ခဲ့ရတာတွေကို မေ့နေတတ်ကြပါတယ်။ သူတို့ ကလေးတွေနှင့် ကစားတဲ့အခါ တခါတလေ အရမ်းကြီး စည်းကမ်းတင်းကျပ်ခြင်း သို့မဟုတ် ပေါ့ပျက်ပျက် ဖြစ်သွားခြင်းများကြောင့် ကလေးများကို ပျော်ရွှင်မှု မပေးနိုင်တော့သလို ဖွံ့ဖြိုးမှုကိုလည်း မလှုံ့ဆော်ပေးနိုင်တော့ပါ။ ကလေးနှင့် ကစားပေးတယ်ဆိုတာ အနုပညာရော သိပ္ပံပညာပါ ပေါင်းစပ်ထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။ ကလေးအကြောင်းကို ဘက်စုံနားလည်ထားရင် သူတို့ရဲ့ ပင်ကိုယ်စရိုက်ကိုပါ သိနိုင်ပါတယ်။ သူတို့ ဘယ်လိုလှုပ်ရှားမှုတွေကို ကြိုက်တယ်၊ မကြိုက်ဘူးလဲ၊ ပတ်ဝန်ကျင်အသစ်နှင့် အလွယ်တကူ လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်ရဲ့လား၊ အသစ်အဆန်းတစ်ခုခုကို လက်ခံဖို့ ဘာကြောင့် အချိန်အကြာကြီး ယူနေရတာလဲ၊ သူတို့စိတ်မဝင်စားတဲ့ အလုပ်တွေကို လုပ်ချင်လာအောင် ဘယ်လိုတွန်းအားပေးရမလဲ၊ ဤအချက်တွေကို ကလေးကို ပြုစုစောင့်ရှောက်သူတွေက သေချာ ဖြေရှင်းပေးဖို့ လိုပါတယ်။ ဒါ့အပြင် ကလေးတစ်ယောက်ချင်းစီကို နားလည်အောင် လုပ်ဖို့လည်း လိုပါတယ်။ ကလေးတစ်ယောက်အတွက် အဆင်ပြေတဲ့ နည်းလမ်းက သူ့ရဲ့ မောင်နှမတွေအတွက် အဆင်ပြေချင်မှ ပြေမှာပါ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကလေးတိုင်းက မတူညီတဲ့ ပင်ကိုယ်စရိုက်တွေ ရှိကြလို့ ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။