John Laycock ဟာ ဘန်ကောက်ကိုလာပြီး ဆစ်မီတဝေ့ဆေးရုံမှာပြသဖို့ ရက်ချိန်းယူခဲ့ပြီး ရောဂါရှာဖွေမှု၊ ကုသမှုနဲ့ ပြန်လည်သက်သာလာတဲ့ အချိန်ဟာ သူ မှန်းထားတာထက် ပိုပြီးမြန်ဆန်ခဲ့တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ “ ကျွန်တော့်မှာ အသားဝါလက္ခဏာတချို့ စဖြစ်တယ်။ ကျွန်တော်က ချင်းရိုင်မှာ နေပါတယ်။ ဒါပေမယ့်လည်း ဘန်ကောက်ကို ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် လာဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ ပါတယ်။ ဒါမှ ဆစ်မီတဝေ့ဆေးရုံမှာ ရက်ချိန်းမြန်မြန်ယူနိုင်မှာလေ။ ” လို့ John က ပြောပါတယ်။ ဆစ်မီတဝေ့ဆေးရုံမှာ အစာအိမ်နှင့်အူလမ်းကြောင်းအထူးကုဆရာဝန် Dr.Vinita Oranrap နဲ့ ပြသဖြစ်ခဲ့ပြီး ဆရာဝန်က စစ်ဆေးတဲ့အခါမှာ မသင်္ကာစရာတစ်ခုခု ကို တွေ့ခဲ့ရပါတယ်။ စိုးရိမ်စရာအခြေအနေဆိုပေမယ့် တိတိကျကျသိခဲ့ရ တာ ကြောင့် ရောဂါရှာဖွေမှု ဟာ ဝမ်းသာစရာလို့ဆိုရမှာပါ။ “ (၂)နာရီ-(၃)နာရီအတွင်းမှာပဲ ဆရာဝန်က အာထရာစောင်းရိုက်ပြီး စစ်ဆေးခဲ့ ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ပန်ကရိယ(မုန့်ချိုအိတ်) မှာ အကျိတ်လေး တစ်ခုဖြစ်နေ တာကို တွေ့ခဲ့ရတယ်။ စစ်ဆေးမှုအရ ဒါက ခွဲစိတ်ကုသမှုနဲ့ ဖယ်ရှားလို့ ရကြောင်း သိခဲ့ရပါတယ်။ ခွဲလို့ရတယ်လို့ သိရတော့ ကျွန်တော်ပျော်သွားတယ်။ နောက်တစ်နေ့မနက်မှာ ဆစ်မီတဝေ့ဆေးရုံရဲ့ ခွဲစိတ်ဆရာဝန် Dr.Pakpong Wathanaoran နဲ့ တွေ့ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။  ” လို့ John က ပြောပါတယ်။“ သူက ကုသလို့ရတယ်.. ကိရိယာသုံးခွဲစိတ်ကုသမှု(Laparoscopy) နည်းလမ်း နဲ့ ကုသချင်တယ်လို့ပြောပါတယ်။ ပြောပြီးနောက်တစ်နေ့ နေ့လည်ပိုင်းမှာ သူ ခွဲစိတ်ကုသနိုင်ခဲ့တာဟာ ကျွန်တော့်အတွက် အံ့အားသင့်စရာပါပဲ။ တွက်ကြည့် မယ် ဆိုရင် ကျွန်တော်ဆေးရုံစရောက်တဲ့ အချိန်ကစလို့ ခွဲစိတ်ပြီးတဲ့ အချိန် အထိ (၄၇) နာရီပဲကြာပါတယ်။ ဒီလောက်မြန်မြန်နဲ့ လုပ်နိုင်တယ်ဆိုတာ ကျွန်တော့် အတွက် မယုံနိုင်လောက်အောင်ပါပဲ။ အရမ်းကို ပျော်ရွှင်ခဲ့ရပါတယ်။ ” လို့ အလျှင်အမြန်ကုသနိုင်ခဲ့မှုနဲ့ပတ်သက်ပြီး John က ဝမ်းသာအားရ ပြောပြခဲ့ ပါတယ်။

 

အားလုံးက မြန်မြန်ဆန်ဆန်နဲ့ ဖြစ်မြောက်သွားခဲ့ပြီး John အတွက် ကံကောင်း တာ တစ်ခုက ကျွမ်းကျင်ဆရာဝန်နဲ့ ဆုံဆည်းခွင့်ရခဲ့ခြင်းဖြစ်ပါတယ်။ ကိရိယာ သုံးခွဲစိတ်ကုသမှု ကြောင့် ခွဲစိတ်ပြီးနောက်ပိုင်း ပြန်လည်သက်သာလာမှုဟာ လည်း အများကြီး ပိုမိုလွယ်ကူခဲ့ပါတယ်။ “ ခွဲစိတ်ကုသမှုက (၁၃)နာရီကြာခဲ့တယ်။ ခွဲစိတ်မှုတစ်ခုက အဲလောက်အချိန်ယူ ရတာကို ကျွန်တော်အံ့ဩခဲ့ရတယ်။ ဒါပေမယ့် ခွဲစိတ်မှုအပြီး ပြန်န်ိုးလာတော့ ကျွန်တော်က ICU ထဲမှာ။ သူတို့က ကျွန်တော့်ကို နာကျင်ကိုက်ခဲမှုသက်သာ စေတဲ့ဆေး(Painkillers)တွေ တိုက်တော့ ကျွန်တော် သိပ်ပြီး နာကျင်မှု မခံစားလိုက်ရဘူး။ လှုပ်ရှားဖို့တော့ နည်းနည်းခက်တာပေါ့။ ကျွန်တော်ထင်တယ် (၄)ရက်လောက် ကျွန်တော်ဘာမှ မစားနိုင်ခဲ့ဘူး။ ဒါပေမယ့် ဆေးရုံက ဆရာဝန်တွေက ကျွန်တော့်ကို သေချာဂရုစိုက်ပြီး အကြောထဲကနေတစ်ဆင့် အာဟာရသွင်းပေးခဲ့တယ်။  ”  လို့ ခွဲစိတ်ကုသမှုခံယူခဲ့ရချိန်နဲ့ပတ်သက်ပြီး John က ပြောပါတယ်။ICU မှာ နှစ်ရက်ထပ်နေပြီးနောက်မှာတော့ John ဟာ ခွဲစိတ်ကုသဆောင်ကို ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ပါတယ်။ John က ဆက်လက်ပြောကြားရာမှာ -“ အဲဒီနောက် ပထမညမှာ ကျွန်တော် စွပ်ပြုတ်နည်းနည်းသောက်ခွင့်ရတယ်။ ပြီးတော့ ဖြေးဖြေးချင်း ပိုကောင်းတာတွေ စားခွင့်ရတယ်။ နောက်တစ်ပတ် လောက်ကြာတဲ့အခါမှာ သေချာသတ်မှတ်ထားတဲ့ စားသောက်မှုပုံစံက လွဲလို့ ကောင်းကောင်းစားခွင့်ရခဲ့တယ်။ ကြော်ထားတာမပါဘူး။ အရမ်းချိုတာမပါဘူး။ အားလုံးကို အကြမ်းထည်အတိုင်းစားရတာ။ ဒါပေမယ့်လည်း ကျွန်တော်ဖြည်းဖြည်းချင်း နဂို ကိုယ်အလေးချိန်ကို ပြန်ရခဲ့တယ်။ ဒါက သိပ်ကောင်းပါတယ်။  ” လို့ ဆိုပါတယ်။ မြန်ဆန်တဲ့ကုသမှုနဲ့ ပြန်လည်သက်သာလာမှုသာမက ကုသစောင့်ရှောက်မှု တွေကပါ John အတွက် သဘောကျနှစ်သက်စရာဖြစ်ခဲ့ ပါတယ်။ “ ကျွန်တော့်အတွက် ပြဿနာသေးသေးမွှားမွှားတချို့ရှိခဲ့တဲ့အချိန်မှာ ဥပမာ- ကျွန်တော့်အသံနဲ့ပတ်သက်ပြီး အနည်းငယ်ပြဿနာရှိတဲ့ အချိန်မှာ နား နှာခေါင်း လည်ချောင်းဆရာဝန်က စစ်ဆေးပေးတယ်။ နောက်ကျောဘက်မှာ အဖုအပိန့် ထတယ်ဆိုရင်လည်း အရေပြားအထူးကုဆရာဝန်က ချက်ချင်းကြည့်ပေးတယ်။ အားလုံးအဆင်ပြေပြေနဲ့ပဲ ကျွန်တော် ပြန်လည်သက်သာလာခဲ့ပါတယ်။  ” လို့ John က ပြောပြခဲ့ပါတယ်။

“ ကုသဆောင်မှာရှိခဲ့ရတဲ့ အချိန်တောက်လျှောက်ဟာ လုံးဝဘာမှ ပြောစရာ မလိုတဲ့ အကောင်းဆုံး အချိန်တွေပါပဲ။ သူနာပြုတွေကလည်း ကျွန်တော့်ကို ကောင်းကောင်းကြည့်ရှုပေးတယ်။ ဆရာဝန်တွေက မနက်ရော ညနေပိုင်းရော ပုံမှန်လာပြီး အခြေအနေကြည့်တယ်။  တခြားအထူးကုဆရာဝန်နဲ့ တွေ့ဖို့ လိုအပ်တယ်ဆိုရင်လည်း တစ်နာရီအတွင်း အရောက်လာပြီး ဘာပြဿနာဖြစ်လဲ ဆိုတာကို လာကြည့်ပေးပါတယ်။ ” လို့ ဆစ်မီတဝေ့ဆေးရုံရဲ့ စောင့်ရှောက်မှုနဲ့ ပတ်သက်ပြီး John က ဆိုပါတယ်။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ သက်သာလာပြီးနောက်မှာ မူလအခြေအနေအတိုင်း ပြန်လည် သက်သာလာဖို့ စ လုပ်ရပါတယ်။ ပြန်လည်သက်သာလာအောင်လေ့ကျင့်ရတဲ့ အချိန်များနဲ့ပတ်သက်ပြီး John ကပြောကြားရာမှာ -“ ကျွန်တော် ထနိုင်ဖို့နဲ့ လမ်းလျှောက်နိုင်ဖို့ သူနာပြုတွေက အများကြီး ကူညီပေးတယ်။ အရင်ဆုံး ကျွန်တော့်ကို စင်္ကြန်လမ်းတစ်လျှောက်မှာ လမ်းလျှောက်ခိုင်းတယ်။ ပြီးတော့မှ အောက်ထပ်ကို ဝှီးချဲနဲ့ ခေါ်သွားပြီး ဆေးရုံ ပရဝုဏ်ထဲမှာရှိတဲ့ အရမ်းလှတဲ့ ပန်းခြံနားမှာ လမ်းလျှောက်ခိုင်းတယ်။  ” လို့ ဆိုပါတယ်။ နှစ်ပတ်ကြာပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ Johnဟာ ဆေးရုံကနေဆင်းဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်နေပါပြီ။
“ ပြီးတော့ ကျွန်တော် soi ထဲမှာပဲ မီးဖိုဆောင်နဲ့ ရေချိုးခန်းပါတဲ့ တိုက်ခန်း တစ်ခု ငှားနေခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော်နဲ့ သင့်တဲ့ အစားအစာတွေ ချက်ပြုတ်နိုင်ဖို့က မီးဖိုဆောင်ပါဖို့အရေးကြီးတယ်လေ။ ” လို့ John က ပြောပါတယ်။

ကြားခဲ့ဖူးတဲ့ သတင်းတွေကြောင့် ခီမိုဆေးသွင်းတာကို စိုးရိမ်မှုတွေရှိခဲ့ကြောင်း John က ဝန်ခံပြောကြားခဲ့ပါသေးတယ်။ ဒါပေမယ့်လည်း ဆစ်မီတဝေ့ဆေးရုံက ဆရာဝန်တွေဆီကနေ အကြံဥာဏ်ကောင်းတွေရရှိခဲ့ပါတယ်။“ ကျွန်တော်က အရမ်းကံကောင်းတယ်ဗျ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ Dr.Pakpong နဲ့ Dr.Vinita က ကျွန်တော့်ကို ခီမိုဆေးမသွင်းခင် ခရီးတစ်ခုလောက် အရင်သွားဖို့ အားပေးတယ်။ ဒီလိုနဲ့ ကျွန်တော် Doi Tung ကို (၄)ရက်လောက် သွားလိုက် သေးတယ်။ ဒါက တော်တော်လေး အဆင်ပြေတယ်ဗျ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော် လမ်းလျှောက်နိုင်တယ်၊ လေကောင်းလေသန့်ရတယ်၊ ကိုယ်အလေး ချိန် ပြန်တက်လာတယ်။ ဒီတော့ ကျွန်တော်ပြန်လာပြီး ခီမိုဆေးသွင်းတဲ့ အချိန်မှာ ခွဲစိတ်ကုသမှုကနေ အားလုံးပြန်သက်သာသွားတယ်။ ” လို့ John က ရှင်းပြ ခဲ့ပါတယ်။ ခီမိုဆေး စသွင်းတဲ့ အချိန်မှာ စိုးရိမ်စိတ်တချို့ရှိခဲ့ပေမယ့် တကယ်တမ်းမှာ အားလုံး အဆင်ပြေပြေဖြစ်သွားလို့ အံ့အားသင့်ခဲ့ရကြောင်း လည်း သူက ပြောပါတယ်။  “ ကျွန်တော့်ကို ဆေးတွေ စ ပေးတဲ့အချိန်မှာ ငါတော့ တစ်ခုခု ဖြစ်တော့မှာပဲ ဆိုပြီးတွေးမိသေးတယ်။ ဒါပေမယ့် တကယ်တမ်းမှာ အဲလိုမဟုတ်ဘဲ အဆင်ပြေ ပါတယ်။ ဆေးတွေက နည်းနည်းတော့ အိပ်ငိုက်တယ်။ ပြီးတော့ အာခြောက် တယ်။  အဲဒါက လွဲလို့ အခုထိ စိုးရိမ်စရာ ဘာတစ်ခုမှ မရှိဘူး။ ကင်ဆာအထူးကု ဆရာဝန် Dr.Phuchai Pitakkitnukun ကပြောတယ်။ ခီမိုဆေးက ဘာမှ စိုးရိမ် စရာမလိုဘူး။ အချိန်တန်ရင် အဆင်ပြေသွားလိမ့်မယ်တဲ့။ ကျွန်တော်အရမ်း ပျော်ပါတယ်။ ” လို့ John က ပြောပါတယ်။

 

ဆစ်မီတဝေ့မှ ဆရာဝန်များ သူ့အတွက် အချိန်ပေးပြီး ကူညီလုပ်ဆောင်ပေးမှု တွေနဲ့ပတ်သက် လို့ ဝမ်းမြောက်ကြည်နူးရကြောင်းလည်း John က ဆိုပါတယ်။
“ တကယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်က ပြည်ပနိုင်ငံတစ်ခုကနေလာခဲ့တာလေ။ တစ်ခါတစ် လေမှာ ဆရာဝန်တွေက ကိုယ့်အတွက် အချိန်ပေးဖို့(သို့) ကိုယ့်ကို ရှင်းပြ ပြောပြ ဖို့ အချိန်အများကြီးမရှိပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော် ဆစ်မီတဝေ့မှာ အဲဒီလိုမျိုး မကြုံခဲ့ရပါဘူး။ ဒီက ဆရာဝန်တွေက ကျွန်တော့်ကို အမြဲလာတွေ့ပြီး (၅)မိနစ် - (၁၀)မိနစ်လောက်အချိန်ယူပြီး ကျွန်တော့်ကို အားလုံးရှင်းပြ ပြောပြတယ်။ ဂရုလည်းစိုက်ပေးတယ်။ ပြီးတော့ သူတို့က လုံးဝကို နွေးနွေးထွေးထွေး ဖော်ဖော်ရွေရွေပဲ။ ဘာဆိုဘာမှ စိုးရိမ်စရာမရှိဘူး။ တကယ့်ကို အကောင်းဆုံး ဆရာဝန်တွေပါပဲ။ ကျွန်တော်နဲ့ ဆုံခဲ့ရတဲ့ ဆရာဝန် ဆိုရင် တော်တော်လေးကို တော်တယ်။ ချက်ချင်းပဲ သူ ကျွန်တော့်ကို သူ့ Line နဲ့ ချိတ်လိုက်တယ်။ Line ကနေပဲတစ်ဆင့် ကျွန်တော်တို့ နေ့တိုင်း စကားပြောနိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါ ကျွန်တော် အရမ်းသဘောကျမိတဲ့အချက်တစ်ချက်ပဲ။ ကိုယ်က တစ်ခုခု အခက်အခဲကြုံပြီဆို ရင် Line ကနေတစ်ဆင့် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း တိုက်ရိုက်ပြောလို့ရတယ်။ ခီမိုဆေး ပထမအကြိမ်သွင်းပြီးတဲ့ အချိန်တုန်းက အိမ်ပြန်လို့ရပြီဆိုတာကိုလည်း Dr.Phuchai က ဒီနည်းလမ်းနဲ့ပဲ ဆက်သွယ်ပြီးပြောခဲ့တာ။ သူက ကျွန်တော့်ကို ပြောတယ် တစ်ခုခုစိုးရိမ်စရာရှိတယ်ဆိုရင် သူ့ဆီ စာပို့လိုက်ပါ။ ဘာလုပ်ရမလဲ ဆိုတာ သူပြောပြမယ်တဲ့။ ဘယ်လောက်တောင်ကျေနပ်ဖို့ကောင်းလဲဗျာ။ ” လို့ John က ပြောပြခဲ့ပါတယ်။

ပန်ကရိယ(မုန့်ချိုအိတ်)ကင်ဆာကို ခွဲစိတ်ကုသကြမယ့် တခြားသူများအတွက် လည်း John က သိသင့်သိထိုက်တဲ့ အကြံဥာဏ်များကို မျှဝေပေးခဲ့ပါသေးတယ်။“ ဒါက အကြီးစားခွဲစိတ်ကုသမှုပါ။ ကျွန်တော်ဆိုရင် ဘာမှ ကြိုမသိထားတာက ပိုကောင်းမယ်ထင်လို့ အသေးစိတ် ဘာမှ မစစ်ထားခဲ့ဘူး။ Diagram ပေါ်မှာ Dr.Pakpong ရှင်းပြတာတွေကိုပဲ ကျွန်တော် လိုက်နာတယ်။ အသေးစိတ်အချက် အလက်တွေကို ကြိုသိချင်တာ မသိချင်တာက လူတစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် တူချင်မှတူလိမ့်မယ်။ ဒါပေမယ့် ပြောချင်တာက ကျွန်တော်ကြုံတွေ့ခဲ့ရတာမျိုး ဆိုရင် ဘာမှ စိုးရိမ်နေစရာမလိုဘူး။ ကြီးကြီးမားမားခွဲစိတ်ကုသမှုဆိုပေမယ့် လို့ အဆင်ပြေပါတယ်။ ဘာမှ စိုးရိမ်စရာမလိုပါဘူး။ ” လို့ John က အကြံပေးစကား ဆိုပါတယ်။ နောက်ဆုံးပေါ်ခေတ်မီနည်းပညာတွေကို အသုံးပြုပြီးကုသနိုင်တဲ့ အရည်အချင်း ပြည့် ဆရာဝန်တွေကို ရွေးချယ်နိုင်ဖို့ကလည်း လွန်စွာအရေးကြီးတယ်လို့ John က နောက်ဆုံးအနေနဲ့ ပြောခဲ့ပါတယ်။“ ကျွန်တော့်ကို ကုသပေးခဲ့တဲ့သူတွေက တကယ့်ကို ကျွမ်းကျင်ကြသူတွေပါ။ Laparoscopy နည်းပညာနဲ့ ကုသမှုကိုလည်း ကျွန်တော် လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ အသိအမှတ်ပြုပါတယ်။ ခွဲစိတ်အရာကလည်း အရမ်းမကြီးဘူး။ ပိုပြီးတော့ လွယ်လွယ်ကူကူနဲ့ ပြန်သက်သာလာတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်လို ဘဝတူ လူနာတွေကို ပြောချင်တာက Dr.Pakpong လိုမျိုး  ကျွမ်းကျင်ခွဲစိတ်ဆရာဝန်နဲ့ ခွဲစိတ်ကုသမှုတွေကို မြန်မြန်လုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင် သက်သာပျောက်ကင်းဖို့ လုံးဝ စိတ်ချရပါတယ် ဆိုတာပါပဲ။ ” လို့ John က ပြောကြားခဲ့ပါတယ်။